Kiedyś na forum piwowarów piwo.org pojawił się wątek „Jesteś starym wyjadaczem kiedy… : D” założony przez Kopyra. Podane są w nim punkty, które „trzeba” spełnić by uważać się za starego wyjadacza w piwowarskim fachu. Spośród nich pojawiają się:

1. Znasz szczepy drożdży po numerach.
2. Po 3 tygodniach od butelkowania otwierasz pierwszą butelkę, a nie ostatnią.
3. Zanudzasz przyjaciół opowieściami o stylach piwa.
4. Brzeczka nie wykipiała Ci, od dwóch warek z rzędu.

Na pozycji 63 znajduje się zdanie:  Michael Jackson to dla Ciebie starszy Anglik z brodą.

Zbieżność imienia i nazwiska z Królem Popu jest tu zupełnie przypadkowa. Ów brytyjski dziennikarz pochodzący z rodziny litewskich żydów, poświęcił większość swojego życia na poznawanie piwa i whisky, a następnie wykorzystując swój talent literacki opisywał te trunki w licznych książkach. W świecie piwa stał się sławny, kiedy wydał książkę The World Guide  To Beer w roku 1977. Uważaną po dziś dzień za pozycję  elementarną dla koneserów, którzy chcą dogłębnie poznać kulturę piwa.

Współczesny podział piw na style powstał w dużej mierze w oparciu o tą książkę Jacksona. Opisał on piwa z całego świata z ich lokalnymi nazwami i tradycjami wiążącymi się z ich produkcją. Dzieło to miało ogromny wpływ na popularyzacje wiedzy o piwie. Szczególnie w USA gdzie na fali popularności Jackson zaczął prowadzić swój program telewizyjny zatytułowany The Beer Hunter.

W ciągu swojej ponad 30 letniej kariery wydał wiele książek poświęconych piwu oraz whisky. Pisał do wielu gazet i magazynów. Szczególnym szacunkiem darzył piwa Belgijskie. Słuchał jazzu.

Kiedy sięgam po nowe dla  mnie piwo zawsze staram się znaleźć co napisał o nim Jackson. Robię to po to by lepiej je zrozumieć,  a także poznać kulturę regionów w którym powstawało. Jackson zawszę podkreślał że piwo jest bardzo ważną częścią kultury  i przedstawiał je w szerokim kontekście.

Michael Jackson zmarł na atak serca 30 kwietnia 2007 roku w wieku 65 lat.

Zasiadałem w dwóch komisjach sędziowskich wartościujących:  piwa pszeniczne i portery bałtyckie. Jeśli chodzi o portery poziom był bardzo wysoki i wyrównany. Jako ciekawostkę zdradzę że w konkursie do oceny podany był także porter bałtycki z browaru Amber (partnera konkursu), który otrzymał ocenę minimalnie wyższą od domowych przedstawicieli tego stylu. W piwach pszenicznych poziom był bardziej zróżnicowany. Kilka piw było ewidentnie zepsutych, kilka bardzo dobrych przedstawicieli tego stylu i bardzo wiele którym czegoś brakowało z podstawowych cech gatunku.

Największym sukcesem konkursu jest fakt że w tym roku zgłoszono prawie 3 razy więcej piw niż w roku ubiegłym. Świadczy to o dynamicznym rozwoju piwowarstwa domowego, z czego chyba wszyscy się cieszymy.

Pełne wyniki IV PKPD im. Sławomira Pahlke ->TUTAJ<-

Jak już wspomniałem MAZER CUP jest największym i najbardziej prestiżowym konkursem miodów pitnych na świecie. Organizowany jest od lat 90. Oczywiście w tak zwany między czasie jego organizacją zajmowały się różne stowarzyszenia, zawsze jednak pamiętając o randze samego konkursu.

Same zawody odbywają się przez dwa dni. Pierwszy dzień zarezerwowany jest dla profesjonalnych producentów miodów, którzy posiadają swoje miodosytnie oraz sprzedają trunki do różnych odbiorców. Drugi dzień zarezerwowany jest na ocenę miodów domowej produkcji. W roku 2010 na Mazer Cup nadesłano ponad 400 miodów z czego 300 zostało zakwalifikowanych do dalszej oceny. By zgłosić miód należy przesłać go do USA, uiścić opłatę wpisową, a także podać kategorię miodu. W tym roku wyróżniono aż 10 różnych kategorii począwszy od miodów korzennych, przez miody zawierające domieszki zbóż, aż po trunki owocowe. W ramach każdej kategorii sędziowie wybierają trzy najlepsze miódy. Oceny dokonują profesjonalni degustatorzy, pod kątem aromatu, barwy, smaku i ogólnych wrażeń. Oceny są opisowe, co więcej po ogłoszeniu wyników rozsyłane są do autorów danych trunków będąc cennymi wskazówkami jak je ulepszyć. Spośród miodów, które zajęły pierwsze miejsca w poszczególnych kategoriach wybiera się BEST OF SHOW, czyli najlepszy miód całego konkursu. W tym roku po raz pierwszy w historii całego Mazer Cup nagroda ta trafiła w ręce osoby z poza USA. Jest to zatem wielki sukces bez precedensu.

A to media które zainteresowały się tym sukcesem (po kliknięciu w loga ukażą się wzmianki poświęcone konkursowi):

Pełne wyniki konkursu MAZER CUP INTERNATIONAL 2010 HOME

A piwo naprawdę warto  spróbować. Jest to piwo w monachijskim stylu Märzen czyli piwo marcowe o ekstrakcie 13,5%. Uwarzone pod koniec lutego według receptury Michała Grossmanna przy użyciu między innymi słodu monachijskiego. Słodowi temu piwo zawdzięcza swoją bursztynową barwę, jak także aromat słodowo-karmelowy z wyczuwalną delikatną nutką toffi oraz przyjemny posmak biszkoptu nasączonego alkoholem utrzymujący się jeszcze przez chwilę po przełknięciu piwa.

Sukces Bursztynowego dobrze wróży powstawaniu nowych gatunków piw w Brovarni Gdańsk.

Na Zdrowie!!!

Na fotograficzno-kulinarnym blogu Yannicka Chauvet ukazał się post o Brovarni Gdańsk. Yannick asystował mi wraz swoim aparatem przez jeden dzień pracy, w wyniku czego powstał poniższy reportaż:

http://www.atable.pl/atableblog/index.php/2010/04/07/the-brovarnia-brewery/?lang=en

Polecam również lekturę pozostałych postów na a table, zawsze okraszonych świetnymi fotkami. Blog jest trójjęzyczny angielskim, polskim i ojczystym języku Yannicka francuskim. Niestety polskie wersję językowe pojawiają się z lekkim opóźnieniem.

życzę przyjemnej lektury…

Większość z nas marzy wtedy by znaleźć się w ciepłym i przytulnym pomieszczeniu najlepiej z wygodnym fotelem blisko rozpalonego kominka. Mało kto wyobraża w tym fotelu siebie ze szklanką lub kieliszkiem piwa, które pozornie pasuje tylko do zabijania pragnienia i ochłody w upalne dni.

Nic bardziej mylnego, bowiem świat piwa oferuje nam trunki, których cechy idealnie wpasowują się w nasze potrzeby w takich momentach. Są to Winterwarmersy, czyli zimowe rozgrzewacze. Cechy tych piw to wysoka zawartość alkoholu, słodowa słodycz zbalansowana jednak przez goryczkę wynikającą z idealnego nachmielenia, a w aromacie wyczuwalne nuty od owocowych przez słodowe i karmelowe,  aż do palonych oraz toffi. Style piwa wpisujące się w tą charakterystykę to między innymi Koźlak, Porter Bałtycki czy mniej popularne na naszym rynku Golden Belgian Ale, po całkiem egzotyczne dla polskiego piwosza Whisky Malt Lagery.

Dwa pierwsze wymienione style spopularyzował na polskim rynku browar Amber z Bielkówka. Ich Koźlak to znakomite piwo o ciemnorubinowej barwie. Serwowany w odpowiedniej temperaturze (10-13˚C) oczarowuje nas aromatem, do złudzenia przypominającym ciasto drożdżowe nadziewane śliwkami z maślaną kruszonką.

Amberowski Porter Bałtycki z kolei, noszący nazwę Grand Imperial Porter to piwo o hebanowej barwie. Ten kolor zwiastuje obecność w aromacie palonych nut zapachowych. Odnajdujemy je w postaci zapachów palonych ziaren kawy i kakaowca wymieszanych z słodową słodyczą oraz owocowym akordem przebijającym się nieśmiało w formie aromatu dojrzałej wiśni. Serwowany w dużym kieliszku do koniaku, w którym może ogrzać się ciepłem naszych dłoni, oczarowuję pełnią swoich możliwości.

Chcąc sięgnąć w czasie zimowych chłodów po piwo z poza granic naszego kraju, doskonale w takiej sytuacji odnajdzie się belgijskie piwo klasztorne Chimay Grand Reserve. Trunek ten posiada ciemnobrązową barwę i niezbyt okazałą pianę, lecz nie w wizualnych cechach należy szukać mocnych stron tego piwa. Na pierwszy rzut oka niezbyt atrakcyjne, zaskakuje niezwykłym, wielowymiarowym aromatem. Sprawia to że tym trunkiem nie sposób się znudzić i wracając do niego za każdym razem możemy odnaleźć coś nowego w jego zapachu. Bogactwo aromatów uwalnia stopniowo w zależności od temperatury. Degustując to piwo w różnych temperaturach możemy mieć wrażenie że podchodzimy do całkiem innych trunków. Dlatego warto z nim posiedzieć ogrzewając dłońmi w kieliszku typu koniakowego powoli zaprzyjaźniając się z tym co ma nam do zaoferowania. A są to aromaty od owocowych: gruszek, śliwek, rodzynek, fig przez zapachy słodowe-karmelowe: gorącego mleka i toffi po zapachy orzechowe i zdradzającą klasztorne pochodzenie bardzo delikatną piwniczną stęchliznę będącą w przypadku każdego innego stylu piw wadą. Tutaj zaś procentuje niespodziewanymi wartościami, zaskakując i satysfakcjonując jednocześnie.

Sięgajmy więc zimą po piwa, które pomogą nam przetrwać ten mroźny okres, rozgrzewając nasze zmysły pozwolą zapomnieć o nieprzyjemnych aspektach białej pory roku.

Na zdrowie!!!

Miłego oglądania!

Maciej Chołdrych to guru sensoryki piwa przed którym żadne piwo nie ma tajemnic. Wieloletni trener paneli degustacyjnych w browarach. Oprócz niezwykle czułego nosa ma niesamowity talent dydaktyczny. Pozwala mu to dzielić się w lekki i przystępny sposób swoją ogromną wiedzą o piwie i technikach używania zmysłów które maksymalizują przyjemność picia piwa. Więcej o działalności Macieja Chołdrycha i jego firmy  można przeczytać na stronie internetowej piwoznawcy.pl.

W przyszła sobotę 16 stycznia, jest okazja do wzięcia udziału w kursie kiperskim I stopnia prowadzonym przez Macieja Chołdrycha oczywiście w Gdańskiej Brovarnii. Certyfikat ukończenia kursu oprócz potwierdzenia zdobycia wiedzy o piwie jest także przepustką do zostania jurorem podczas IV Pomorskiego Konkursu Piw Domowych im. Sławomira Pahlke organizowanym przez Wielką Konfraternia Zacnego Jadła, Napitku i Rękodzieła.

Zapisy na piwoznawcy.pl/kursy

A w Nowym Roku 2010 spełnienia planów małych, większych i tych całkiem dużych oraz oczywiście wielu ciekawych piw goszczących na podniebieniach!!!!

Życzy Michał Saks

Dnia 16 grudnia miała miejsce premiera świątecznego ciemnego piwa Brovarnia. Okazja ta została wykorzystana do zaprezentowania nowego piwa w połączeniu kulinarnym z idealnie dopasowaną do niego czekoladą.  Poniżej krótki tekst o piwie i jego związku z czekoladą.

Ciemne piwa warzone w Brovarnii czy to w wersji klasycznej, czy mającej 16.XII premierę  starają się łamać stereotypy o ciemnych piwach, czyli że są one ciężkie, mocne i słodkie. W naszym wykonaniu ciemne piwa są lekkie, wytrawne,  jednocześnie o bardzo złożonym, wielowymiarowym  smaku i aromacie.

Zawdzięczają to użytym przy ich produkcji słodom prażonym, palonym, karmelizowanym, (w wersji klasycznej dodatkowo wędzonym). Dzięki czemu w ich aromacie odnaleźć można karmel,  zapach gorzkiego kakao/gorzką czekoladę a także charakterystyczną goryczkę świeżo palonej kawy. Tajemnicą złożonego smaku tego piwa jest połączenie słodkich nut czekolady, orzechów i karmelu z wyraźnymi wytrawnymi akordami ciemnego chleba i świeżo palonej kawy wyczuwalnymi jako goryczka na podniebieniu.

Duet piwowarów Grossmann&Saks w trakcie prezentacji nowego piwa.

Jedna z zasad właściwego parowania trunków z potrawami mówi znajdź harmonie. Znaczy to że jeśli piwo i potrawa posiada podobne cechy w smaku i aromacie to takie połączenie będzie dobrze funkcjonować. Tak jak w naszej parze: występujący w piwie zapach kakao i kawowy posmak, z gorzką czekoladą z drobinkami kawy. Podobieństwa zaczynają się już w procesach przygotowywania surowców. W piwie użyto palonych ziaren jęczmiennego słodu, w czekoladzie mamy do czynienia z palonymi ziarnami kakaowca użytymi do produkcji kakao oraz palonymi ziarnami kawy. Fakt użycia niemalże jednakowej obróbki trzech różnych ziaren implikuje ich wspólne cechy sensoryczne.

Dzięki tym podobieństwom Piwo Brovarnia Ciemne Świąteczne znakomicie nadaje się jako akompaniament do czekolady Maestria Wedla z kawą i drobinkami kakao.

Michał Saks

Jednym słowem to idealna, stworzona dla siebie para, która powinna być spożywana z nutką koncentracji i uwagi, które towarzyszą kontemplowaniu dzieł sztuki.

Piwo Brovarnia Ciemne Świąteczne i czekolada Wedel Maestria z kawą i drobinkami  kakao to połączenie dwóch niepowtarzalnych, dopełniających się smaków, które potrafią rozkochać w sobie każdy zmysł!!!!

Mam nadzieje że wyrafinowany smak piwa i subtelny aromat czekolady skuszą niejednego by jego zmysły węchu i smaku oddały się degustacji.